24 KASIM ÖĞRETMENLER GÜNÜMÜZ KUTLU OLSUN

23 11 2020
294 kez okundu
imbik@devrimgazetesi.com.tr

Şunu bütün samimiyetimle söylemek isterim ki, öğretmenlik en kutsal bir meslektir!. Bunun yanına doktorları da koymak isterim ama; doktorları da yetiştiren öğretmenler değil midir!?. Her iki mesleğin ortak paydaları görevlerini hiçbir karşılık beklemeden yapmalarıdır.. 

Hele mesleğine yeni başlamış öğretmenler, mesleklerinin en unutulmaz yıllarını yaşarlar bu dönem içerisinde! Öyle ya; kendisine teslim edilen ve hiçbirinin art niyet taşımadığı ve sadece öğretmenlerinin kendilerine vereceği bilgileri, insan ve doğa sevgisini ve de; hayata dair değerleri öğrenmeye aç çocuklardır öğrencilerimiz.. Onları bilgi ile beslemek, büyütmek öğretmenin tek amacıdır ve bu amacın tek karşılığı; öğrencilerinin başarılı olmalarıdır.. Onların başarıları; öğretmenlerinin en büyük beslenme, onurlanma ve mutlu olma kaynağıdır!

Benim öğretmenlikteki ilk görev yerim: Gaziantep’e bağlı ve eski adı “Cingife” olan 3500 nüfuslu Yavuzeli ilçesidir.. Tprak damlı evlerle ve de; bilgiye susamış çocuklarla ilk defa orada karşılaştım görev yaptığım iki yıl süresinde bagajımda ne varsa, onlara aktarmaya çalıştım.. Tabir-i caiz ise; onları yetiştimek için köpek gibi çalıştım ve karşılığını aldım. Bu gün 3500 nüfuslu Cingife’den çıkmış öğretmen, profesör, bakanlık müsteşarı olmuş öğrencilerim var.. Tıpkı; Karpuzlu’da yetiştirdiğim ve aralarında öğretmen, profesör, polis, askeri personel ve aralarından çıkarak; belediye başkanı olan öğrencilerim gibi.. Tüm öğrencilerimle gurur duyuyorum..

Öğrencilerimin ortak noktası: Ülke sevdalısı ve Atatürk’ün kurduğu cumhuriyete ve O’nun devrimlerine bağlı olması;  beni daha da mutlu etmektedir..

Hatırladığım kadarıyla: Bir köşgerin (ayakkabıcı veya ayakkabı tamircisi) oğlu olan Memik Kömekçi de benim Yavuzeli’nde yetiştirdiğim değerli öğrencilerimden biri. Sağ olsun, kırk yıl araştırmış ve beni buldu. Öyle mutlu oldum ki; tarif edemem!.

Memik, öğretmen olmuş ve hikâyeler ve de şiirler yazıyormuş.. Bu gün sizlerle: Şu an emekli bir öğretmen olan Memik Kömekçi’nin bir anısını dillendirdiği hikâyesini paylaşmak istiyorum.. Tüm öğretmenlerimin ellerinden öperim.. Saygı ve sevgilerimle..

Whatsapp
google_160x600